Ὁ ἀναγνώστης εἶναι ἱεροκήρυκας καί διδάσκαλος τοῦ πληρώματος τῆς Ἐκκλησίας μέ τό Βιβλικό Λόγο, ὅπως βιώνεται μέσα στήν Ὀρθόδοξη Λατρεία. Εἶναι ἡ φωνή τῆς Ἐκκλησίας, ἡ φωνή τοῦ Θεοῦ πού καλεῖ καί λέγει:
«Δεῦτε τέκνα ἀκούσατέ μου, φόβον Κυρίου διδάξω ὑμᾶς!» βλ. Ψαλμ. 33
ΨΑΛΜΟΣ ΛΓ΄ 33 [34]
Τῷ Δαυΐδ, ὁπότε ἀλλοίωσεν τό πρόσωπον αὐτοῦ
ἐναντίον Ἀβιμέλεχ καί ἀπέλυσεν αὐτόν καί ἀπῆλθεν.
6 Προσέλθετε πρός Αὐτόν καί φωτίσθητε,
καί τά πρόσωπα ὑμῶν οὐ μή καταισχυνθῇ.
8 Παρεμβαλεῖ ἄγγελος Κυρίου
κύκλῳ τῶν φοβουμένων Αὐτόν
καί ῥύσεται αὐτούς.
9 Γεύσασθε καί ἴδετε ὅτι χρηστός ὁ Κύριος·
μακάριος ἀνήρ, ὅς ἐλπίζει ἐπ᾿ αὐτόν.
11 Πλούσιοι ἐπτώχευσαν καί ἐπείνασαν,
οἱ δέ ἐκζητοῦντες τόν Κύριον
οὐκ ἐλαττωθήσονται παντός ἀγαθοῦ.
Διάψαλμα.
12 Δεῦτε, τέκνα, ἀκούσατέ μου
φόβον Κυρίου διδάξω ὑμᾶς.
13 Τίς ἐστιν ἄνθρωπος ὁ θέλων ζωήν
ἀγαπῶν ἡμέρας ἰδεῖν ἀγαθάς;
14 Παῦσον τήν γλῶσσάν σου ἀπό κακοῦ
καί χείλη σου τοῦ μή λαλῆσαι δόλον.
15 ἔκκλινον ἀπό κακοῦ καί ποίησον ἀγαθόν,
ζήτησον εἰρήνην καί δίωξον αὐτήν.
16 Ὀφθαλμοί Κυρίου ἐπί δικαίους,
καί ὦτα Αὐτοῦ εἰς δέησιν αὐτῶν.
17 Πρόσωπον δέ Κυρίου ἐπί ποιοῦντας κακά
τοῦ ἐξολοθρεῦσαι ἐκ γῆς
τό μνημόσυνον αὐτῶν.
18 Ἐκέκραξαν οἱ δίκαιοι
καί ὁ Κύριος εἰσήκουσεν αὐτῶν
καί ἐκ πασῶν τῶν θλίψεων αὐτῶν
ἐῤῥύσατο αὐτούς.
19 Ἐγγύς Κύριος
τοῖς συντετριμμένοις τήν καρδίαν
καί τούς ταπεινούς τῷ πνεύματι σώσει.
20 Πολλαί αἱ θλίψεις τῶν δικαίων,
καί ἐκ πασῶν αὐτῶν ῥύσεται αὐτούς.
21 Φυλάσσει Κύριος πάντα τά ὀστᾶ αὐτῶν
ἕν ἐξ αὐτῶν οὐ συντριβήσεται.
22 Θάνατος ἁμαρτωλῶν πονηρός
καί οἱ μισοῦντες τόν δίκαιον
πλημμελήσουσιν.
23 Λυτρώσεται Κύριος ψυχάς δούλων Αὐτοῦ
καί οὐ μή πλημμελήσουσιν
πάντες οἱ ἐλπίζοντες ἐπ᾿ Αὐτόν.
Ἡ Ἐκκλησία ἔχει συστηματικά οἰκοδομήσει τή ζωή καί τή διδαχή της, τήν προσφορά της στόν κόσμο, (πάνω στό Λόγο τοῦ Θεοῦ πού εἶναι τό Α καί τό Ω, ἡ ἀρχή καί τό τέλος, ἡ τροφή καί τό φάρμακο) σέ μιά κυκλική σειρά πού ἐπαναλαμβάνεται, συμπορεύεται καί ἀνακυκλώνεται στήν βασική χρονική μονάδα μέ τήν ὁποίαν μετρᾶται ὁ χρόνος, τό λειτουργικό ἔτος, τόν κύκλο τῶν ἑορτῶν της. Μέ τή συστηματική ἐπανάληψη τοῦ Βιβλικοῦ Λόγου της, ἀνανεώνει αὐτή τή διδαχή τῆς πίστεως πού ἔλαβαν τά μέλη της κατά τήν κατήχηση, ἔτσι κρατεῖ ζωντανή τήν συνείδησή τους καί τούς ἑνώνει μέ τό Λόγο τοῦ Θεοῦ, τήν αἰώνια οὐσία τῆς ζωῆς καί τοῦ κόσμου συνεχῶς σέ ὅλη τους τή ζωή.
Ἡ Κ.Δ. στόν κύκλο τοῦ ἔτους
Ἡ Ἐκκλησία ζεῖ ὑμνῶντας τό Θεό καί διδάσκοντας τόν κόσμο μέ πρωταρχικό θεμέλιο τίς περικοπές πού παίρνει ἀπό τήν Κ.Δ., ἡ ὁποία περιγράφει, ἐξιστορεῖ, ἀποκαλύπτει καί συνεχίζει τό μυστήριο τῆς Θείας Οἰκονομίας.
Ἡ Π.Δ. στόν κύκλο τῶν ἑορτῶν
Ὡς κατηχητική βάση στήν περίοδο τοῦ Τριωδίου (βλ. κατωτέρω «συστηματική μελέτη»)
Ὡς βιωμένη στή ζωή τῆς Ἐκκλησίας, στή ζωή ἑνός ἑκάστου τῶν ἁγίων καί γενικότερα στή ζωή τῆς Ἐκκλησίας ὡς συνόλου μέσα στόν κόσμο. (βλ. Μηνολόγιο)
Ὡς βασικό ὑπόδειγμα προσευχῆς: (βλ. Ἀκολουθίες καί Ψαλτήρι)